Milyarderin Zihniyeti: Zenginler Nasıl Düşünür?

Moussa Al-Maamari'nin Sarayı

     

Çocukken, saray istiyormuş diye herkes ona alay ve hakaret ederdi. Büyüdüğünde, tek başına dillere destan bir saray yaptı.

     27 Temmuz 1930'da dünyaya gelen Moussa (Musa) Al-Maamari fakir bir ailenin çocuğuydu.

     Bir gün, annesi onu karşısına alır ve söyle der: "Dile (Allah'tan) ne dilersen."

Musa: "Bir ayakkabı istiyorum," der.

- "Tüh be. Hepsi bu kadar mı? Daha değerli bir şey iste. Zaten çocukların yarısı çıplak ayaklıdır ve baban savaşta."

- "Bir saray isteyebilir miyim?"

- "Bir değil, iki tane iste."

     Böylece, "El-Mutanabi" okulunda Musa'nın şaheserinin hikayesi başladı. Derslerde saraylar çizip dururdu, ama öğretmeni bunun yüzünden onu dövüyor ve herkes ona alay ederdi.

Annemin ve babamın sarayları çiziyorum diye çocuklar, komşular, ve sınıf arkadaşlarım bana alay ederlerdi. Bunun üzerine annem bana: "Bak oğlum. Sen bir değil, iki saray yapacaksın, ve mezarımda bunu hatırlayacaksın," dedi. O benim umut ve hayat kaynağımdı(...) Evin neşe kaynağıydı, çünkü mutlu bir ev her zaman bir kadının işidir.

     Bir gün yine sarayın resimleri çizerken öğretmen o resmi alır, yırtır, ayaklarının altına alır ve Musa'yı tekrar döver. Herkes yine ona alay eder, ve zengin bir aileye mensup olan sevdiği kız ona: "Sen fakirsin. Ancak sarayını yaptıktan sonra benimle konuşabilirsin," dedi.

Bir keresinde bana: "Bana saray mı yapacaksın?! Git önce annenden bir ayakkabı iste,"  diyerek beni gerçekten incitti.

     Ama tüm bunlar azameti artırmak ve iradesini güçlendirmekten başka bir işe yaramamışlar. Öğretmenine: "Bir gün onu gerçekten göreceksin," ve kıza: "Yarın sana altını, gümüşü, ve bulutlara değen bir kale göstereceğim," dedi.

     1945'te okulu bıraktı ve amcası İsa El-Maamari'nin yanına gitti. Onu Sidon kalesi onarmaya yardım etmekle hayaline ilk adımını attı.

     1949'da arkeolojik alanları onarmakla kazandığı tecrübeden dolayı, Lübnan'da arkeolojik alanları onarmakla yetkili olan Maurice Chehab (Muris Şehab) onu Beyteddin sarayı ve millî müzeyi onarmak için görevlendirdi, ve Beyrut belediyesinde yapılan keşiflerden sorumlu oldu.

     Sarayın inşaatı ne zaman başladı ile ilgili çelişkili bilgiler var, ama sarayın inşaatı 60 ila 70 yıl sürdüğünü biliniyor. Sınırlı bütçesinden dolayı sarayın taşları tek tek aldı ve yerleştirdi. Toplam olarak 6540 büyük taştan yapıldı, ve Musa kendi elleriyle her birisinin üzerinde farklı bir şekil yonttu.

     Saray tarihî müze olarak açıldı. İçinde Lübnan'nın 19 ve 20'ci yüzyılların yöresel yaşamı temsil eden - yine Musa'nın yaptığı - 160 hareketli heykel, ve 16 bin silah içeren bir silah müze var. Ayrıca Musa'nın ailesi, sarayın inşaatı, ve onu ziyaret eden Lübnan'ın başkanları ve halk figürleriyle ilgili fotoğraflar var.

     Aradan geçen onca yıllara rağmen, Musa geçmişini hiç unutmadı. Öğretmeni ve sevdiği kız onu ziyaret etmek için geldikleri zaman sarayın iki kademeli kapının üst kısmı değil, alt bölümü açtı ki içeriye girmek için eğilsinler. Böylelikle intikamını almış oldu.

     Saray taşlarının iki tanesine annesinin duası: "Allah'ım, Musa'nın ellerindeki toprak altına dönüşsün," ve kendi sözleri: "Genç girdik, ve ihtiyar çıktık," kazmış.

     Musa, genç nesillere altın değerinde iki tane öğüt bıraktı:

     Kim annesi ve babasının razısı kazanırsa, hayatının en büyük hayali gerçekleştirmiş olur.

     Allah, yarattığı her bir insana bir servet verir (alnını göstererek). Onu (dünyada) kullansın ki, mezara götürmesin.

     Maalesef, bu zamanlarda çoğu insan hızlı kazanç elde etmek ister, ama söz konusu o kazancı elde etmek için çalışma ve çabalamaya gelince yine bir çoğu vazgeçtiğini görüyoruz.

     Meşhur televizyoncu Steve Harvey: "Bugünlerde zengin olmak isteyen herkes hemen hemen 'Nasıl bir milyon dolar elde edebilirim?' diye düşünür" diyor. Ama bu düşünce ona göre çok yanlış, çünkü işler böyle gitmiyor, ve devamla şunu söyler:

Allah, yarattığı her bir insana bir yetenek verir. Siz yeteneklerinizi kullanmadığınız için mutsuzsunuz.

     Yeteneklerinizi bulmanız için kendinizi sorun: "Az güç harcayarak neyi iyi yapabilirim?" Resim çizmek mi, temizlemek mi, bebek bakıcılık yapmak mıdır önemi yok. Önemli olan yeteneğinizi bulmaktır. Bu soruyu kendinizden başkasına sormamalısınız, aksi halde hep başkalarının size çizdiği yoldan yürüyeceksiniz.

     Yeteneğinizi bulduktan sonra bununla nasıl 20 TL elde edebileceğinizi bulmalısınız. "20 TL ile ne yapabilirim ki?" diyerek sorduğunuzu duyar gibiyim, ama şimdi asıl konuya geçiyoruz: 10 ile çarpma işlemi.

     20 TL elde etmeniz için her ne yaptıysanız on katı yapın, cebinize 200 TL geçer. On katı daha yapsanız 2000 TL olur. On katı daha yapsanız 20000 olur, ve işler böyle devam eder. Tabii, büyük rakamları elde etmeniz için birilerinden yardım isteyebilirsiniz, ama ne demek istediğimi anlamışsınız.

     Bu arada, meşhur televizyoncu Steve Harvey 23 yaşındayken arabasında yaşıyordu, Amazon'un kurucusu Jeff Bezos 23 yaşındayken McDonald'sda sıradan bir işçiydi, ve Harry Potter serisinin yazarı J.K. Rowling 23 yaşındayken müflisti. Herşey yoluna girecek. Yeter ki vazgeçme.

Hiç bir şeyi seni düşünsel, fiilsel, ve duygusal olarak yıkmasına izin verme. Seni umutsuzluğa sürüklemelerine izin verme. (Malcolm X)

Yaşmak istediğin hayat ile şu an yaşadığın hayatla arasındaki boşluk üç kelimeden ibarettir: Zihniyet, Konsantrasyon, Süreklilik. (Anonim)

Sevmediğin yerleri ve zararlı insanları terk et. Sıkıldığında yeni bir fikir bul. Moralin bozulduğunda oku. Önemli olan seyirci kalmamalısın. (Chekhov)